Brzesko jak co roku przeprowadza akcję usuwania barszczu Sosnowskiego. Przez lata działania te pozwoliły na stałe zlikwidować niektóre skupiska tej niebezpiecznej rośliny. Wciąż pozostaje jednak możliwość ich napotkania, tym bardziej że mogą one odradzać się po jakimś czasie.
W naszej gminie barszcz Sosnowskiego można najczęściej spotkać w Wokowicach, szczególnie w okolicach os. Nowego, os. Olszynowego, os. Leśnego i ul. Tarnowskiej i właśnie tam przeprowadzono pierwsze wykaszania. Osoby, które zauważą barszcz Sosnowskiego na terenie gminy, proszone są o kontakt z urzędem miejskim (tel. 14 68 65 125, wew. 190).
WYGLĄD I WYSTĘPOWANIE
Zgodnie z informacjami przekazanymi przez Główny Inspektorat Sanitarny barszcz Sosnowskiego występuje najczęściej na nieużytkach, łąkach, obrzeżach pól i lasów oraz wzdłuż strumieni i rowów przydrożnych. To jedna z największych roślin zielnych na świecie, osiągająca od 3 do nawet 5 metrów wysokości. Warto pamiętać jednak, że nie każda z roślin osiąga swoje maksymalne rozmiary. Często sięgają one do pasa lub do kolan, dlatego nie powinno się stosować wysokości jako jedynego kryterium.
Barszcz Sosnowskiego na pierwszy rzut oka przypomina wyrośnięty koper. Cechuje się grubą łodygą pokrytą purpurowymi plamkami, szeroką rozetą liściową oraz drobnymi, białymi kwiatami zebranymi w wielkie, gęste baldachy. Dla porównania, podobny do niego arcydzięgiel wyróżnia się całkowicie gładką, owalną łodygą, która nie ma charakterystycznych dla barszczu purpurowych nakropień ani szorstkich włosków. Ponadto kwiatostany arcydzięgiela formują się w niemal idealnie kuliste, zielonkawo-żółte baldachy, podczas gdy u barszczu Sosnowskiego są one wyraźnie płaskie i białe.
PODSTĘPNE TOKSYNY
Sok oraz olejki eteryczne barszczu Sosnowskiego zawierają związki, które pod wpływem promieni słonecznych wywołują bolesne oparzenia skóry. Objawy w postaci zaczerwienień, pęcherzy i owrzodzeń pojawiają się po kilku lub kilkunastu godzinach od kontaktu. Mogą im towarzyszyć nudności, bóle głowy oraz podrażnienia dróg oddechowych. Co ważne, do poparzenia może dojść bez bezpośredniego dotykania rośliny – w upalne dni toksyczne olejki unoszą się w powietrzu na odległość nawet kilkunastu metrów. Szczególnie podatna na ich działanie jest delikatna skóra dzieci.
PIERWSZA POMOC
W przypadku kontaktu z rośliną należy jak najszybciej przemyć skórę letnią wodą z mydłem oraz dokładnie uprać skażoną odzież. Na bolesne miejsca można stosować chłodne okłady z lodu. Kluczowe jest bezwzględne unikanie słońca przez co najmniej 48 godzin, ponieważ promieniowanie UV aktywuje uwięzione w skórze toksyny. W sytuacji zanieczyszczenia oczu należy je obficie przepłukać wodą i skonsultować się z lekarzem, a przy silnych oparzeniach i problemach z oddychaniem – natychmiast wezwać pogotowie ratunkowe.
Pobierz jako PDF
